February 11
สนุกสนานกะการไปดูงานและได้ไปเที่ยวต่ออากาศดีมากๆๆ
August 30
ทุกเช้า ก่อนออกจากบ้าน อย่าลืม คิดถึงสิ่งที่ต้องใช้ ในชีวิตประจำวันเหล่านี้
1. เครื่องประดับที่สวยที่สุดบนเรือนร่าง คือ ....รอยยิ้ม..
2. งานที่ทำแล้วพอใจที่สุด คือ...การช่วยเหลือผู้อื่น....
3. ความสุขที่สุด คือ...การให้....
4.อาวุธร้ายแรง ที่ต้องระวัง และเก็บรักษาให้ดีที่สุด คือ...คำพูดทำร้ายผู้อื่น..
5.พลังยิ่งใหญ่ที่สุด ที่ทำให้ทุกอย่างสำเร็จ คือ ...ความรัก...
6.ความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คือ...การทำร้ายตัวเอง...
7.ปัญหาที่ใหญ่ที่สุด ที่จะต้องเอาชนะให้ได้ คือ..ความกลัว...
8.ยานอนหลับที่ให้ผลที่ดีที่สุด คือ...ความสงบภายในใจ...
อย่าลืมเอาไปทำกันนะจ๊ะเพื่อนๆและน้องๆที่รัก
August 16
หากลดบางอย่างให้น้อยลง คุณอาจได้บางสิ่งกลับมามากขึ้น
ลดความโกรธให้น้อยลง
... ผมได้สติกลับมามากขึ้น
ลดค่าใช้จ่ายให้น้อยลง
... ผมได้เงินเก็บมากขึ้น
ลดความคิดที่จะหาคนที่ถูกน้อยลง
... ผมได้คำตอบสำหรับทำเรื่องที่ถูกต้องมากขึ้น
ลดการพูดให้น้อยลง
... ผมทำหลายอย่างได้มากขึ้น
คิดถึงคนที่ผมรักให้น้อยลง
... ผมเข้าใจคนที่ผมรักได้มากขึ้น
รักตัวเองให้น้อยลง
... คนอื่นรักผมมากขึ้น
พูดให้ร้ายคนอื่นน้อยลง
... มีคนพูดถึงผมในแง่ดีมากขึ้น
แสดงความฉลาดให้น้อยลง
... ผมได้ความรู้เพิ่มมากขึ้น
ออกนอกบ้านให้น้อยลง
... ผมได้ความอบอุ่นในครอบครัวมากขึ้น
นอนให้น้อยลง
... ผมทำหลายอย่างได้มากขึ้น
คิดเรื่องเครียดให้น้อยลง
... ผมยิ้มได้มากขึ้น
ลดความอายให้น้อยลง
... ผมได้ความกล้ามากขึ้น
ดูละครน้อยลง
... ผมอ่านหนังสือได้มากขึ้น
ผมวิ่งให้ช้าลง
... ผมมองเห็นคนข้างหลังมากขึ้น
เชื่อให้น้อยลง
... ผมมองเห็นอะไรได้มากขึ้น
ลดทิฐิให้น้อยลง
... ผมรู้จักอภัยมากขึ้น
กระโดดให้น้อยลง
... ผมเดินได้มั่นคงมากขึ้น
กินให้น้อยลง
... ผมอิ่มได้มากขึ้น
ก้มหน้าให้น้อยลง
... ผมมองเห็นได้ไกลขึ้น
พักเหนื่อยให้น้อยลง
... ผมรู้จักความสบายมากขึ้น
เห็นแก่ตัวให้น้อยลง
... มีคนรอดชีวิตมากขึ้น
แบกของหนักให้น้อยลง
... ชีวิตผมเบามากขึ้น
ทะเลาะกับเด็กให้น้อยลง
... ผมโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
ทะเลาะกับผู้ใหญ่ให้น้อยลง
... ผมได้รับการเอ็นดูมากขึ้น
เป่าลมออกให้น้อยลง
... ผมสูดลมเข้าได้มากขึ้น
แอบฟังให้น้อยลง
... ผมได้ยินอะไรมากขึ้น
ผมคิดคำถามให้น้อยลง
... ผมเห็นคำตอบมากขึ้น
..... แล้วคุณลดอะไรได้บ้างแล้วละ .....
July 09
ชีวิตคนเรามีอะไรมากมายที่ผ่านเข้ามาให้ซึมซับรับรู้
ในชีวิตคนเรามีผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาให้รู้จักมักคุ้น
แต่ในผู้คนมากมายเหล่านั้น
อย่างน้อยคงต้องมีใครบางคนที่ทำให้เรารู้สึก "ไม่ธรรมดา"
ที่จะนึกถึง เรียกว่าเป็น "ความพิเศษ"
ที่เราจะยกเว้นเอาไว้จากความปกติทั่วไปของจิตใจ
ก็ในเมื่อคำว่า "พิเศษ" หมายถึงความจำเพาะ ความแปลกแยก ความดีงาม ความอบอุ่นในหัวใจ
กระนั้นทำไมเราไม่ปฏิบัติต่อเขาให้ตรงกับที่ใจคิด
ให้ "ความรู้สึกดีดี" จากจิตใจที่ดีดี
ให้ "ความอาทรถึง" จากจิตใจที่นึกถึง
ให้ "ความห่วง" จากจิตใจที่เป็นห่วง
ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างดีดี แต่มี "สติ"
ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างอบอุ่น แต่ไม่ "คุกรุ่น"
ให้ไปเลย ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้ แต่เมื่อให้ไปแล้วต้อง "ไม่ร้อนรุ่มกลัดกลุ้ม"
และหากเมื่อใดจิตใจอาจระส่ำระสาย สะดุดกับอะไรขึ้นมาบ้าง
ก็จงหยุดพักตรึกตรอง อย่าปล่อยให้พายุอารมณ์โถมพัด
"สิ่งดีดี" จนกระจัดกระจาย
เพราะ "การให้ความหมาย" ไม่ใช่ "การตั้งความหวัง"
คนสองคนให้ความหมายซึ่งกันและกัน แต่คนสองคน
จะไม่ตั้งความหวังในกันและกัน"
เพราะการตั้งความหวังมักนำพาซึ่ง "การเรียกร้อง"
"ความอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ" โดยที่ไม่รู้ตัว
มันร้อนนัก หนาวนัก และไม่เป็นสุข
เราต้องไม่ลืมปรับอุณหภูมิจิตใจเอาไว้ที่องศาอุ่นๆ
หากเริ่มรู้สึกตัวว่า ความร้อนเริ่มทวีขึ้น เราต้องค่อยๆ
เดินออกมาสูดอากาศเย็น
หากตรงกันข้ามเราก็ต้องหลบเร้นจากความหนาวมาหาไอแดดเช่นกัน
และอย่าลืมว่า "ความพิเศษ"
ไม่ได้จำกัดว่าจะต้องเป็นพิเศษมากหรือพิเศษสุด
หรือพิเศษอย่างยิ่งในคนคนเดียว
ทั้งเราและเขาอาจจะมีคนพิเศษในวิถีชีวิตได้หลายลักษณะ
พิเศษในเรื่องนั้น พิเศษในเรื่องนี้
ในเมื่อหัวใจเป็นของเรา
เราก็ย่อมเลือกให้ความพิเศษกับใครก็ได้ที่เราจะไม่ต้องแลกกับความทุกข์อย่างพิเศษกลับมา
จงให้ "ความพิเศษ" เป็นชีวิตชีวา
เป็นแววตาที่แจ่มใส
เป็นความห่วงใยที่เมื่อนึกถึงทีไรก็ยิ้มได้
ไม่วิ่งหนี แต่ไม่วิ่งตาม
ไม่หักห้าม แต่ไม่กระโจนใส่
ไม่เป็นน้ำตาลที่หวานอ่อนไหว
แต่เป็นความอบอุ่นในหัวใจและเอื้ออาทร
จงเป็นความแจ่มใสในอารมณ์ของตัวเอง เป็นความชุ่มชื่น สดใส เช่นสายน้ำ
เป็นสีสันงดงามเช่นมวลผกา เป็นสีเขียวของใบไม้
ที่เย็นที่ตาและที่ใจ
และที่ตรงนี้ จะอีกนานเท่าใด ไม่ว่า "คนพิเศษ" คนนั้นจะอยู่ใกล้หรือต้องจากกันไกล
"ความพิเศษ" นั้นก็จะคงอยู่อย่างมีคุณค่า ณ ที่เดิม ที่ซึ่งใจข้างซ้ายตรงกัน
June 16
เธอจบทุกอย่างวันนี้
เธอก็จะได้เริ่มต้นทุกอย่างในวันพรุ่งนี้
หากเธอเริ่มต้นวันใหม่ได้อย่างเข้มแข็ง
ชีวิตที่เหลือของเธอก็จะเข้มแข็ง
การเริ่มต้นที่ดี...ต้องเริ่มจากมองโลกในแง่ดี
โลกที่ยังมีอะไรให้เธอค้นหา
โลกที่กลางวัน...มีดวงตะวันกลมโตสาดแสงอบอุ่น
ท่ามกลางสีฟ้าใสกระจ่าง
โลกที่ยามค่ำคืน...มีหมู่ดาวเป็นร้อยพันไว้ให้นอนนับ
โลกที่มีเวลาให้เธอวันละ 24 ชั่วโมง
ให้เธอได้ค้นหาว่าอะไรที่เธออยากทำแต่ไม่เคยลงมือ
อะไรบ้างที่เธอเคยฝันแต่ไม่เคยตามหา
เริ่มต้นคำถามแรกว่า...เธอต้องการอะไร?
...อย่ามัวเสียเวลา...
กับถนนสายหนึ่งที่เธอแค่เดินมาจนถึงสุดสาย
ทางที่เธอจะเดินต่อไปต่างหาก...
...ที่สำคัญ..
มีพบต้องมีจาก
มีจุดเริ่มต้นต้องมีจุดสิ้นสุด
แต่บางครั้ง...จุดสิ้นสุดก็ทำให้ได้เริ่มต้นทำสิ่งใหม่ๆ
อย่าท้อก็แล้วกัน
n_aonPhotosProfileFriends
Tools 
Print
